’Dragen en gedragen worden’Geplaatst door Theo Borgermans op vrijdag 24 juli 2009 om 00:25u (Bron: Bisdom Antwerpen)ANTWERPEN (RKnieuws.net) -
Van 7 tot 13 juli had de 153ste Diocesane Bedevaart van Antwerpen naar Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes plaats met 381 deelnemers, waarvan 76 zieken en 16 jongeren, met vliegtuig, trein, autocar via Nevers (klooster en graf van de H.Bernadette) en ambulancecar voor liggende en zwaar zorgbehoevende zieken. Jaarthema te Lourdes is: “de weg van Bernadette”. Die weg zijn de Antwerpse deelnemers ook gegaan. Voor de zieken was het motto: “Dragen en gedragen worden”.
“Dat kon niet beter toegepast worden dan nu het geval was”, laat iemand weten, die in het Accueil Notre-Dame verbleef. Hij vervolgt: “Het deed weer deugd om erbij te zijn. De bedevaart van 2009 zal ik blijven onthouden als één van de betere… We hadden dit jaar niet zo veel zwaar zieke mensen mee, maar toch was het erg ‘speciaal’ omdat enkele onder de zieken eerder naar Lourdes waren gekomen om te helpen. Het was een eer en erg stimulerend om hen nu te mogen helpen.De vieringen waren mooi en zingevend. Persoonlijk word ik altijd het meest getroffen door de ziekenzalving. Maar ook alle andere vieringen zullen bijblijven. Dank aan allen die hiervoor hebben gezorgd. Speciale dank natuurlijk ook aan onze nieuwe bisschop Mgr. Johan Bonny. Zijn spontaneïteit en gedrevenheid zullen de bedevaart wellicht een nieuwe glans geven. Dank aan allen die organisatorische verantwoordelijkheid opnemen.”
"Eén indringend woord van onze bisschop nemen we zeker mee uit de homilie bij de zondageucharistie aan de Grot: “Doe maar wat Hij u zeggen zal” (Maria bij de bruiloft te Kana) en “Doe dit tot mijn gedachtenis” (Laatste Avondmaal - instelling van de Eucharistie): daar zit de kern van ons geloof. Het was een mooie en deugddoende bedevaart!"
vrijdag 24 juli 2009
woensdag 25 maart 2009
"Newsletter" de l'Hospitalité Notre Dame de Lourdes
125 jarig bestaan van de Hospitalité N.D. de Lourdes .
In 2010 zal de Franse Hospitaliteit haar 125 jarig bestaan vieren.
In voorbereiding reeds verscheen een nieuwsbrief over de Hospitaliteit.
Daarin lezen wij dat er 8.535 leden van de hospitaliteit uit 60 verschillende landen in het jubileumjaar 2008 naar Lourdes gekomen zijn in dienst voor het onthaal van de zieken.
Anniversaire de 125 ans de l'Hospitalité N.D.de Lourdes en 2010
En préparant cet'anniversaire il paraît une "Newsletter" au rithme d'une tous les deux mois. Dans ce numéro nous lisons que 8535 hospitalier(e)s de plus de 60 pays sont venus à Lourdes pour accueillir les malades.
Klik hier voor de ( cliquer ici) "Newsletter".
woensdag 11 maart 2009
zondag 1 maart 2009
Als zieke op bedevaart
ALS ZIEKE OP BEDEVAART
In mijn documentatie vond ik dit artkel dat ik enkele jaren terug schreef.
Klik hierop http://www.pixagogo.be/1620464172
In mijn documentatie vond ik dit artkel dat ik enkele jaren terug schreef.
Klik hierop http://www.pixagogo.be/1620464172
dinsdag 17 februari 2009
Feest van Bernadette
N.a.v. het jaar van Bernadette te Lourdes en haar naamfeest op 18 februari deze video.
Song of bernadette
Song of bernadette
H.Bernadette, bid voor ons.
woensdag 11 februari 2009
LOURDES 11 FEBRUARI
Fronton van de Rozenkransbasiliek.LOURDES 11 FEBRUARI
Vandaag vieren wij het feest van de verschijningen te Lourdes. Te Lourdes zijn tienduizenden pelgrims om dit te vieren waaronder de directeurs en organisators van bedevaarten om het bedevaartjaar voor te bereiden.In zijn homilie tijdens de internationale mis had Mgr. Perrier, bisschop van Tarbes en Lourdes over de betekenis van het kruisteken dat iedere verschijning voorafging.
Sedert 1992 is op initiatief van Paus Joannes Paulus II is 11 februari de werelddag der zieken. In geen enkel bedevaartsoord en ook op andere plaatsen staan de zieken zo in de belangstelling en hebben zij een bevoorrechte behandeling.
Ook Paus Benedictus XVI vraagt in zijn boodschap op deze werelddag aandacht voor de zieken, vooral de zieke, lijdende en misbruikte kinderen. “ Christenen mogen niet onverschillig toezien als kinderen lijden, in het bijzonder als dit door toedoen van volwassnen gebeurt die hun lichaam en ziel beschadigen”.
Tevens bracht hij hulde aan alle instellingen die zich overal ter wereld, in het bijzonder in de arme landen, om zieke kinderen bekommeren.
Vandaag vieren wij het feest van de verschijningen te Lourdes. Te Lourdes zijn tienduizenden pelgrims om dit te vieren waaronder de directeurs en organisators van bedevaarten om het bedevaartjaar voor te bereiden.In zijn homilie tijdens de internationale mis had Mgr. Perrier, bisschop van Tarbes en Lourdes over de betekenis van het kruisteken dat iedere verschijning voorafging.
Sedert 1992 is op initiatief van Paus Joannes Paulus II is 11 februari de werelddag der zieken. In geen enkel bedevaartsoord en ook op andere plaatsen staan de zieken zo in de belangstelling en hebben zij een bevoorrechte behandeling.
Ook Paus Benedictus XVI vraagt in zijn boodschap op deze werelddag aandacht voor de zieken, vooral de zieke, lijdende en misbruikte kinderen. “ Christenen mogen niet onverschillig toezien als kinderen lijden, in het bijzonder als dit door toedoen van volwassnen gebeurt die hun lichaam en ziel beschadigen”.
Tevens bracht hij hulde aan alle instellingen die zich overal ter wereld, in het bijzonder in de arme landen, om zieke kinderen bekommeren.
zondag 18 januari 2009
Algemene Vergadering 15 maart 2009
Op 15 maart gaat de jaarlijkse Algemene Vergadering door van de Belgische Hospitaliteit O.L.Vrouw van Lourdes.
Voor alle informatie, uitnodigingsflyer en inschrijving klik HIER.
Voor alle informatie, uitnodigingsflyer en inschrijving klik HIER.
dinsdag 11 november 2008
Het AB-jongerenteam van Mechelen-Brussel
Lourdes 150 jaar later…
Er zijn van die plaatsen waar de hemel en de aarde mekaar schijnen te raken. Lourdes is er zo eentje. 150 jaar terug was er de ontmoeting tussen de 14 jaar oude Bernadette Soubirous en Maria. Sindsdien komen miljoenen mensen uit heel de wereld in haar spoor naar die grot aan de oever van de Gave. Voor het jubileumjaar sloegen het AB-jongerenteam (met de A van Animatie, en de B van brancardier) en IJD de handen in mekaar om samen een programma voor jongeren op te zetten binnen de grote bedevaart van ons bisdom Mechelen-Brussel. Wij trokken met 9 jongeren mee, in het gezelschap van een hondertal zieken , met kardinaal Danneels en zijn 3 hulpbisschoppen als herders.
In Lourdes staat de zieke, zwakke, kleine mens centraal en velen vinden tijdens deze week hun vreugde terug. Samen met jongeren van Don Bosco en de Europascouts zorgden we voor hun vervoer naar de verschillende vieringen en processies. Vervoer dat naast de fysieke inspanning, ook dikwijls serieuze gesprekken meebracht die ons echt raakten.In de namiddag was er tijd voor de eigen groep doorheen bezoeken en tochten. Zo gingen we luisteren naar het getuigenis van leeftijdsgenoten in Cenaculo die doorheen het gemeenschapsleven in het reine proberen te komen met hun verslaving uit het verleden. Gestart door een dappere Italiaanse zuster hebben ze reeds 55 gemeenschappen, over heel de wereld verspreid. Op één van de weinige zonnige namiddagen trokken we in het spoor van Bernadette naar Bartrès, het naburige dorp waar ze twee maal in haar leven verbleef. Delend rond een bijbelverhaal genoten we onderweg van de rust en schoonheid van de natuur.Zoals elke bedevaartsplaats die een jubileum viert, heeft ook Lourdes een jubileumweg uitgestippeld. Voor een aantal Vlaamse bedevaarders animeerden we deze weg en liepen langs vier belangrijke plaatsen uit Bernadettes leven: de parochiekerk waar ze gedoopt werd, het Cachot waar ze woonde toen ze Maria zag, de grot waar alles zich afspeelde en het Hospice van de zusters waar ze haar Eerste Communie deed en later ook intrad bij de zusters. Het was één van de vele hoogtepunten van de bedevaart naast de Internationale Eucharistieviering op 15 augustus en Internationale Jongerenviering.
Tussen alle drukte door, maakten onze bisschoppen tijd voor een ontmoeting met alle jongeren en met ons in gesprek te gaan: alweer een rijke uitwisseling binnen deze reis.We waren gelogeerd in een klein kloostertje op loopafstand van het centrum en genoten er aan tafel van heel gezellige momenten. Een wonder gebeuren hoe individuen tot een hechte groep uitgroeiden met humor als het grote bindmiddel. Deze humor kreeg zijn hoogtepunt bij de laatste avond waar we mee de animatie voor de zieken verzorgden met een reeks sketchen over de franse gastvrijheid. Ken jij soms het verschil tussen een Jurançon doux en een Jurançon moelleux (witte wijn uit die streek)? Neen? Vraag het dan maar eens aan een plaatselijke kelner!De lange treinreis vloog voorbij in de dienst bij de zieken, het verzorgen van een uurtje radioanimatie, zingen en genieten van wat bijna voorbij was: een schitterende bedevaart met een schitterende groep jongeren.
Guido Vandeperre, begeleider
Er zijn van die plaatsen waar de hemel en de aarde mekaar schijnen te raken. Lourdes is er zo eentje. 150 jaar terug was er de ontmoeting tussen de 14 jaar oude Bernadette Soubirous en Maria. Sindsdien komen miljoenen mensen uit heel de wereld in haar spoor naar die grot aan de oever van de Gave. Voor het jubileumjaar sloegen het AB-jongerenteam (met de A van Animatie, en de B van brancardier) en IJD de handen in mekaar om samen een programma voor jongeren op te zetten binnen de grote bedevaart van ons bisdom Mechelen-Brussel. Wij trokken met 9 jongeren mee, in het gezelschap van een hondertal zieken , met kardinaal Danneels en zijn 3 hulpbisschoppen als herders.
In Lourdes staat de zieke, zwakke, kleine mens centraal en velen vinden tijdens deze week hun vreugde terug. Samen met jongeren van Don Bosco en de Europascouts zorgden we voor hun vervoer naar de verschillende vieringen en processies. Vervoer dat naast de fysieke inspanning, ook dikwijls serieuze gesprekken meebracht die ons echt raakten.In de namiddag was er tijd voor de eigen groep doorheen bezoeken en tochten. Zo gingen we luisteren naar het getuigenis van leeftijdsgenoten in Cenaculo die doorheen het gemeenschapsleven in het reine proberen te komen met hun verslaving uit het verleden. Gestart door een dappere Italiaanse zuster hebben ze reeds 55 gemeenschappen, over heel de wereld verspreid. Op één van de weinige zonnige namiddagen trokken we in het spoor van Bernadette naar Bartrès, het naburige dorp waar ze twee maal in haar leven verbleef. Delend rond een bijbelverhaal genoten we onderweg van de rust en schoonheid van de natuur.Zoals elke bedevaartsplaats die een jubileum viert, heeft ook Lourdes een jubileumweg uitgestippeld. Voor een aantal Vlaamse bedevaarders animeerden we deze weg en liepen langs vier belangrijke plaatsen uit Bernadettes leven: de parochiekerk waar ze gedoopt werd, het Cachot waar ze woonde toen ze Maria zag, de grot waar alles zich afspeelde en het Hospice van de zusters waar ze haar Eerste Communie deed en later ook intrad bij de zusters. Het was één van de vele hoogtepunten van de bedevaart naast de Internationale Eucharistieviering op 15 augustus en Internationale Jongerenviering.
Tussen alle drukte door, maakten onze bisschoppen tijd voor een ontmoeting met alle jongeren en met ons in gesprek te gaan: alweer een rijke uitwisseling binnen deze reis.We waren gelogeerd in een klein kloostertje op loopafstand van het centrum en genoten er aan tafel van heel gezellige momenten. Een wonder gebeuren hoe individuen tot een hechte groep uitgroeiden met humor als het grote bindmiddel. Deze humor kreeg zijn hoogtepunt bij de laatste avond waar we mee de animatie voor de zieken verzorgden met een reeks sketchen over de franse gastvrijheid. Ken jij soms het verschil tussen een Jurançon doux en een Jurançon moelleux (witte wijn uit die streek)? Neen? Vraag het dan maar eens aan een plaatselijke kelner!De lange treinreis vloog voorbij in de dienst bij de zieken, het verzorgen van een uurtje radioanimatie, zingen en genieten van wat bijna voorbij was: een schitterende bedevaart met een schitterende groep jongeren.
Guido Vandeperre, begeleider
zondag 9 november 2008
De lichtprocessie. Uit de homilie van de Paus
Uit de homilie van de paus tijdens de Lichtprocessie op 13 september 2009
150 jaar geleden, op 11 februari 1858, zag een jong meisje van Lourdes, Bernadette Soubirous, bij de grot van Massabielle even buiten de stad een licht en in dat licht een jonge dame “die mooier was dan om het even wie”.
Veel mensen hebben er van getuigd: de ontmoeting met het stralende gezicht van Bernadette beroerde de harten en de blikken. Of het nu tijdens de verschijningen was of toen ze er over vertelde, telkens was haar gezicht stralend. Bernadette was voortaan door het licht van Massabielle bewoond.
Nochtans bestond het leven van de familie Soubirous uit ellende en verdriet, ziekte en onbegrip, verwerping en armoede. Ook al ontbrak de liefde en de warmte niet in de relaties binnen de familie, toch was het leven in het cachot hard om dragen. Maar de schaduw van de
aarde heeft het licht van de hemel niet belet te stralen. “Het licht schijnt in de duisternis…” (Joh 1, 5).
Lourdes is een van die plaatsen die God heeft uitgekozen om er op een bijzondere manier zijn schoonheid te laten schijnen. Vandaar het belang van het symbool van het licht.
Vanaf de vierde verschijning stak Bernadette elke morgen bij haar aankomst bij de grot een gewijde kaars aan, en hield ze in haar linkerhand vast, zolang de Maagd zich toonde. Heel vlug gaven mensen een kaars aan Bernadette om ze achteraan in de grot in de grond vast te zetten. Heel vlug ook gingen mensen zelf kaarsen plaatsen op die plek van vrede en licht. De Moeder van God liet zelf weten blij te zijn met dat eerbetoon van die duizenden vlammetjes die sindsdien voortdurend de rots van de verschijning belichten, en dit om haar te eren.
Vanaf die dag schittert voor de grot, dag en nacht, zomer en winter, een vurige struik, in brand gestoken door het gebed van de pelgrims en de zieken, als uitdrukking van hun zorgen en noden, maar vooral van hun geloof en hun hoop.
Moge Lourdes, dat land van licht, een school blijven voor het leren bidden van de rozenkrans, die de leerling van Jezus leidt, onder het oog van Maria, naar een waarachtige en hartelijke dialoog met zijn Meester!
Langs Bernadette horen wij de Maagd Maria ons vragen “naar hier in processie te komen” om in eenvoud en vurig te bidden.
150 jaar geleden, op 11 februari 1858, zag een jong meisje van Lourdes, Bernadette Soubirous, bij de grot van Massabielle even buiten de stad een licht en in dat licht een jonge dame “die mooier was dan om het even wie”.
Veel mensen hebben er van getuigd: de ontmoeting met het stralende gezicht van Bernadette beroerde de harten en de blikken. Of het nu tijdens de verschijningen was of toen ze er over vertelde, telkens was haar gezicht stralend. Bernadette was voortaan door het licht van Massabielle bewoond.
Nochtans bestond het leven van de familie Soubirous uit ellende en verdriet, ziekte en onbegrip, verwerping en armoede. Ook al ontbrak de liefde en de warmte niet in de relaties binnen de familie, toch was het leven in het cachot hard om dragen. Maar de schaduw van de
aarde heeft het licht van de hemel niet belet te stralen. “Het licht schijnt in de duisternis…” (Joh 1, 5).
Lourdes is een van die plaatsen die God heeft uitgekozen om er op een bijzondere manier zijn schoonheid te laten schijnen. Vandaar het belang van het symbool van het licht.
Vanaf de vierde verschijning stak Bernadette elke morgen bij haar aankomst bij de grot een gewijde kaars aan, en hield ze in haar linkerhand vast, zolang de Maagd zich toonde. Heel vlug gaven mensen een kaars aan Bernadette om ze achteraan in de grot in de grond vast te zetten. Heel vlug ook gingen mensen zelf kaarsen plaatsen op die plek van vrede en licht. De Moeder van God liet zelf weten blij te zijn met dat eerbetoon van die duizenden vlammetjes die sindsdien voortdurend de rots van de verschijning belichten, en dit om haar te eren.
Vanaf die dag schittert voor de grot, dag en nacht, zomer en winter, een vurige struik, in brand gestoken door het gebed van de pelgrims en de zieken, als uitdrukking van hun zorgen en noden, maar vooral van hun geloof en hun hoop.
Moge Lourdes, dat land van licht, een school blijven voor het leren bidden van de rozenkrans, die de leerling van Jezus leidt, onder het oog van Maria, naar een waarachtige en hartelijke dialoog met zijn Meester!
Langs Bernadette horen wij de Maagd Maria ons vragen “naar hier in processie te komen” om in eenvoud en vurig te bidden.
De lichtprocessie vertaalt in onze menselijke ogen het mysterie van het gebed: in de eenheid van de Kerk, die de heiligen van de hemel en de mensen van de aarde verenigt, ontspringt het licht van de dialoog tussen de mens en zijn Heer, en zo opent zich een weg in de geschiedenis van de mensen, ook in zijn meest duistere momenten.
Deze processie is een moment van grote kerkelijke vreugde, maar ook een tijd van grote ernst: de intenties die wij meebrengen onderstrepen onze diepe eenheid met alle lijdende mensen.
Deze processie is een moment van grote kerkelijke vreugde, maar ook een tijd van grote ernst: de intenties die wij meebrengen onderstrepen onze diepe eenheid met alle lijdende mensen.
Lourdes is een plaats van licht omdat het een plaats is van eenheid, van hoop en van bekering. Bij het vallen van de avond zegt Jezus ons: “Houdt uw lampen brandend” (Luc 12, 35). Lamp van het geloof, lamp van het gebed, lamp van de hoop en van de liefde!
woensdag 13 augustus 2008
Les Hospitaliers
LES HOSPITALIERS
Chaque année nous sommes invité à se retrouver à Lourdes à l’occasion d’ un pèlerinage avec les pèlerins malades et handicapés.
La participation à cette démarche de foi pour les malades ne pourrait pas avoir lieu, si des hospitaliers bénévoles ne venaient se mettre à leur service.
Les hospitaliers savent qu’ils ont comme première mission, d’ être entièrement disponible pour le service de nos frères et sœurs malades.
Les exigences qui sont demandées, sont puisées dans l’esprit de Bernadette qui a reçu la grâce de voir et de parler pendant 18 fois à la Vierge Marie à la grotte de Massabielle. Ils seront donc plein d’attention, pour vivre le service dans la joie, l’amitié. Ils reçoivent un service, car il n’y a pas de « petite service », ils l’accomplissent avec tout le cœur.
Ils répondent à l’appel du Christ « Tout ce que vous avez fait aux plus petit d’entre les miens c’est à moi que vous l’avez fait » (Mat. 25-45).
Les hospitaliers sont reconnaissables à leur tenue. Ces tenues sont un signe d’unité, de disponibilité, de visibilité pour le service des uns et des autres, des personnes souffrantes. Nous venons des milieux professionnels très différents. La tenue doit faciliter le dialogue avec les malades, l’exactitude, dans les déplacements, pour les cérémonies dans le sanctuaire est
Primordiale.
Les consignes données par les responsables sont autant d’attention, car nos frères souffrants ont besoin « de bras et de jambes » pour les aider.
Nos malades sont suivis dans tous les gestes de la vie quotidienne mais aussi par des médecins et de nombreux infirmières qui leur dispensent les soins dont ils ont besoin.
L’hospitalier est celui qui prie, il n’y a pas d’action sans regarder la personne de notre Seigneur Jésus.
Tous les bénévoles se souviennent de cette phrase de Saint Exup2ry dans Le petit prince : « Ce n’est pas l’argent qui donne de la valeur au monde mais le cœur ».µ
Alors nous serons signe d’espérance.
Selon Daniel Gastou, Pré
Chaque année nous sommes invité à se retrouver à Lourdes à l’occasion d’ un pèlerinage avec les pèlerins malades et handicapés.
La participation à cette démarche de foi pour les malades ne pourrait pas avoir lieu, si des hospitaliers bénévoles ne venaient se mettre à leur service.
Les hospitaliers savent qu’ils ont comme première mission, d’ être entièrement disponible pour le service de nos frères et sœurs malades.
Les exigences qui sont demandées, sont puisées dans l’esprit de Bernadette qui a reçu la grâce de voir et de parler pendant 18 fois à la Vierge Marie à la grotte de Massabielle. Ils seront donc plein d’attention, pour vivre le service dans la joie, l’amitié. Ils reçoivent un service, car il n’y a pas de « petite service », ils l’accomplissent avec tout le cœur.
Ils répondent à l’appel du Christ « Tout ce que vous avez fait aux plus petit d’entre les miens c’est à moi que vous l’avez fait » (Mat. 25-45).
Les hospitaliers sont reconnaissables à leur tenue. Ces tenues sont un signe d’unité, de disponibilité, de visibilité pour le service des uns et des autres, des personnes souffrantes. Nous venons des milieux professionnels très différents. La tenue doit faciliter le dialogue avec les malades, l’exactitude, dans les déplacements, pour les cérémonies dans le sanctuaire est
Primordiale.
Les consignes données par les responsables sont autant d’attention, car nos frères souffrants ont besoin « de bras et de jambes » pour les aider.
Nos malades sont suivis dans tous les gestes de la vie quotidienne mais aussi par des médecins et de nombreux infirmières qui leur dispensent les soins dont ils ont besoin.
L’hospitalier est celui qui prie, il n’y a pas d’action sans regarder la personne de notre Seigneur Jésus.
Tous les bénévoles se souviennent de cette phrase de Saint Exup2ry dans Le petit prince : « Ce n’est pas l’argent qui donne de la valeur au monde mais le cœur ».µ
Alors nous serons signe d’espérance.
Selon Daniel Gastou, Pré
Abonneren op:
Posts (Atom)